ปัจจุบัน...กาลครั้งหนึ่ง (T I M E H O P)

posted on 27 Nov 2014 22:04 by etwas-labyrinth directory Diary, Idea
วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557
 
ผมกำลังปัดนิ้วขึ้นๆลงๆ เล่นกับสมาร์ทโฟนเครื่องเก่งของผมในตอนเช้า
ด้วยความที่รีบออกมาจากบ้าน จนลืมเอาหนังสือที่ต้องหยิบติดตัวออกมาอ่านฆ่าเวลาไว้ในห้องครัว
การหาอะไรอ่านบนสมาร์ทโฟน กับเพลงโปรดสักเพลงคงช่วยคลายเบื่อได้ไม่น้อย
แต่มีแอฟพลิเคชั่นตัวนึงที่ผมตั้งแต่โหลดมา ผมต้องเปิดมันเสมอๆในทุกๆเช้า
ซึ่งก็เป็นที่มาของเอนทรี่นี้ในวันนี้นั่นเอง (จะบอกทำไม 55+)
 
 
ใช่ครับ มันคือ "Timehop"
 
ตอนแรกๆที่นายวงกตเห็นเพื่อนเล่นก็รู้สึกว่ามันไร้สาระมาก การขุดๆค้นๆอดีตขึ้นมาโพสใหม่ มันสนุกตรงไหนกัน แต่พอได้มาสัมผัสกับเจ้าแอพตัวนี้จริงๆ  ผมว่ามันเริ่มมีอะไรมากกว่าการขุดค้นอดีตในแต่ละวัน
 
อธิบายคร่าวๆก่อนสำหรับคนที่ไม่เคยใช้... ไม่ยากอะไรเลยครับ แค่โหลดมา ซิงค์ข้อมูลจากเฟสบุ๊ค อินสตาแกรม ทวิตเตอร์ ฯลฯ นานาสารพัดโซเชี่ยวเน็ทเวิร์คที่เราๆเล่นกัน เท่านี้ เราก็สามารถเปิดดูได้แล้วว่า วันนี้ ของเมื่อปีที่แล้ว (หรือปีก่อนๆนั้น) เราโพสข้อความอะไรไว้บ้าง
 
สำหรับพวกชอบเพ้ออย่างนายวงกต เปิดอ่านโพสของเมื่อ 4 ปีที่แล้วนี่ มีขำครับ ด้วยความเป็นเด็กที่ไม่ประสากับอะไรใดๆทั้งสิ้น ทำให้เราโพสข้อความอะไรแบบนั้นออกมาได้อย่างหน้าไม่อาย ทั้งเพ้อ ตัดพ้อ มโน คิดไปเอง โหยๆ ของผมนี่มาเต็ม อ่านแล้วก็แอบขำในความเกรียนของตัวเองไม่ได้
 
แต่มันไม่เด็ดเท่าเรื่องราวของผมเมื่อปีที่แล้วหรอกครับ :)
 
ผมค่อยๆบรรจงเลื่อนข้อความขึ้นมาช้าๆ แล้วก็ต้องพบกับเหล่าข้อความที่ผมโพสไว้เมื่อวันนี้ ของปีที่แล้ว จริงๆ มันเป็นข้อความต่อเนื่องที่มาจากวันก่อนหน้านั้น ถ้าหลายๆคนยังคงจำเรื่องราวของผมได้
 
วันนี้ หรือวันก่อนหน้านั้นเมื่อปีที่แล้ว ผมเพิ่งอกหักมา
 
มันทำให้ผมนึกถึงช่วงเวลาบัดซบขอบงชีวิตผมขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย ราวกับว่ามีคนกำลังฉายหนังซ้ำให้โลดแล่นเด่นชัดในมโนภาพ แต่ครั้งนี้มันกลับต่างออกไป ตรงที่ว่า ผมไม่ใช่คนแสดง แต่กลับมองมันกลับมาในฐานะผู้ชมภาพยนตร์
 
ยิ่งเลื่อนขึ้น เลื่อนลง ยิ่งรู้สึกว่า เราหนีเรื่องแบบนี้ไม่มีทางพ้นจริงๆ
ในทางกลับกัน เรื่องเหล่านั้น กลับไม่สามารถพรากเอาน้ำจากนัยต์ตาผมไปได้อีก
 
การขุดค้นอดีตเป็นเรื่องที่ไร้สาระสิ้นดี
ชีวิตของเรามันมีแค่ปัจจุบันเท่านั้น
เราไม่ควรนึกถึงอดีตที่ผ่านมา และอนาคตที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน
 
แต่ในเมื่อมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่โหยหาความสุขมาบำเรอตนตลอดเวลา
มีความรู้สึกโหยหาช่วงเวลาดีๆ ช่วงเวลาอันน่าจดจำ
หรือช่วงเวลาที่เป็นบทเรียนชั้นครู
ช่วงขณะที่จิตของเราต้องการความมั่นคงในจิตใจอะไรบางอย่าง ประตูสู่อดีตก็จะถูกเปิดอีกครั้ง
โดยที่เราเป็นคนเปิดประตูบานนั้นเอง
 
ทุกชีวิตมีเรื่องราวทั้งที่น่าจดจำ และอยากจะลืมมันไป
แต่เราจะรู้สึกเสียดายไหม ถ้าวันหนึ่ง อยากอยากจะนึกถึงเรื่องนั้นแทบตาย
สุดท้ายเรากลับนึกไม่ออก
อย่างไหนทรมานมากกว่ากัน?
 
ผมคิดว่า อดีตที่เราผ่านมาทุกช่วง มันล้วนแต่เป็นสิ่งสวยงามที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเรา
 
หลายคนอาจจะเถียงผมในใจว่า จะสวยงามได้ยังไง อดีตก็เคยทำร้ายแกไม่ใช่หรอ?
ครับ. แต่อดีตไม่ได้เป็นตัวทำร้ายผม "ปัจจุบัน" ของ "ช่วงเวลานั้น" ต่างหากที่มันทำร้ายผม
ช่วงเวลานั้น ความเสียใจมันยังอยู่ ความรักมันก็ยังคงอยู่
แต่พอเราเปลี่ยนมันเป็นภาพขาวดำ จ้องมองมันอยู่ห่างๆอย่างคนที่มีวุฒิปัญญา 
เราจะเห็นได้ว่า ในอดีตเหล่านั้น มันมีอะไรสอนใจเรามากมาย
 
เราเคยร้องไห้จะเป็นจะตายกับคนๆเดียว
เราเคยโกรธขึง เป็นฟืนเป็นไฟตอนทะเลาะกับเพื่อน
เราเคยเครียดจนรู้สึกว่า ปัญหานี้มันไม่มีทางออกแน่ๆ
 
สุดท้ายเราก็ผ่านช่วงเวลานั้นมาทั้งหมด หลอมรวมเป็นตัวเราจนถึงทุกวันนี้
ต้องขอบคุณ "ปัจจุบัน" ณ ตอนนั้น.
 
อดีต เป็นสิ่งสวยงาม
แม้ว่าตอนนั้น เราจะมองมันว่าเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ
แต่พอเราได้มีเวลามองย้อนกลับไป
เรากลับเห็นมุมมองใหม่ๆ ที่เราหลายคน "คิดไม่ได้" ในตอนนั้น
แต่ตอนนี้ เราหัวเราะ แอบยิ้ม บ้างก็มีน้ำตารื้นๆเมื่อนึกถึง
มันคือความสุขที่ได้ผ่านชั่วเวลาเหล่านั้น ไม่ใช่หรือ?
 
ผมยิ้มรับความเป็นจริงในข้อนี้ แล้วก็แชร์ข้อความนั้นลงเฟสบุ๊ค
โดยที่มั่นใจว่า จะไม่มีใครรู้ ว่าสิ่งที่ผมพูดในตอนนั้น ผมหมายถึงอะไร
มันกลับได้ความหมายใหม่ในปัจจุบัน ซึ่งจะว่าไป มันก็เข้ากันกับบรรยากาศตอนนี้ดี
 
ถ้าปัจจุบัน ผมยังมีความทุกข์กับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง
ผมจะปลอบตัวเองเสมอว่า "เดี๋ยวมันก็ผ่านไป"  
แล้วมันก็จะเป็นแบบนั้นจริงๆ ตามกฎเกณฑ์ของเวลา
จะสุขหรือทุกข์ ไม่ช้าก็เร็ว มันก็ต้องผ่านไป
 
การนึกถึงอดีต ไม่ใช่การจมปลักอยู่กับเหตุการณ์นั้นๆ
แต่มันคือการมองกลับไป ด้วยสายตาของผู้มีวุฒิภาวะ
 
ปัจจุบัน คือ การเปลี่ยนแปลงของอดีต
ซึ่งต่อจากนี้ไป มันก็คืออนาคต
 
ยังไงปัจจุบันก็สำคัญที่สุด เชื่อผม.
แต่ถ้ามีบ้างที่เหนื่อยๆ ก็ลองมองหันหลังกลับไปดูบ้างก็ดีนะครับ
 
นายวงกต
27/11/14
 

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot! Hot!
เราก็ชอบแอปนี้นะคะ แชร์มาแต่ละที โอ้โห โพสต์ไปได้ไงวะ
เมื่อสามปีก่อนช่วงก่อนหน้านี้
เรารักคนๆนึงมาก
แต่เค้าบอกเราว่าเป็นพี่น้องกันเหอะ
ก็ตลกดีนะ ที่หลังจากนั้นเราก็เพ้อเป็นเรื่องเป็นราว
มีสเตตัสเศร้าๆทุกวัน เพลงเศร้าๆทุกวัน
แต่ในขณะเดียวกัน เราก็ทำใจทักไปคุยกับเค้าด้วยบ่อยๆ
จนสุดท้ายทุกวันนี้ก็ห่างออกมาบ้าง 
แต่สำหรับเรา เค้าก็ยังเป็นน้องที่น่ารักอยู่เสมอค่ะ
ตอนนี้เค้าคุยกับเราดีกว่าตอนเราไปจีบอีก 5555 
มองย้อนไปก็ตลกนะคะ แม้ว่าสุดท้ายเรื่องจะไม่ได้ลงเอยที่เป็นแฟนกัน
แต่มาปัจจุบัน ก็ยังเป็นคนที่ถามสุขทุกข์เค้าได้ ยังเป็นห่วงได้
เราก็โอเคเเล้ว ล่ะค่ะ 
อย่างน้อยครั้งหนึ่งก็ได้รู้จักความรัก

#1 By Takoyahoya on 2014-12-15 14:47